Przez większość życia miałam poczucie, że odbieram i przetwarzam świat trochę inaczej niż większość mojego otoczenia. Próbowałam dopasować się do sztywnych oczekiwań i schematów, często stawiając potrzeby innych osób ponad własnymi. Towarzyszył mi silny lęk przed odrzuceniem Rejection Sensitive Dysphoria (RSD), który wpływał na moje decyzje, relacje i sposób funkcjonowania.

Często słyszałam lub czułam między wierszami, że jestem „jakaś inna” – czasem zbyt intensywna, czasem zbyt bezpośrednia, czasem po prostu niepasująca do określonych oczekiwań. Jednocześnie zawsze byłam osobą otwartą, energiczną i dobrze odnajdującą się w świecie biznesu. Mimo kompetencji i zaangażowania zdarzało się, że nie byłam wybierana do ról, 

w których mogłam wnieść dużą wartość. Czułam, że coś mnie wyróżnia, ale przez wiele lat nie wiedziałam, co dokładnie. Nie rozumiałam również wielu swoich doświadczeń – nadwrażliwości na światło, hałas, dużą ilość bodźców czy zmęczenia wynikającego z ciągłego dostosowywania się. Dorastałam i rozwijałam swoją karierę w czasach, gdy ADHD u dorosłych, szczególnie u kobiet, było rzadko rozpoznawane. Brak tej wiedzy sprawiał, że zamiast lepiej rozumieć siebie, często próbowałam jeszcze mocniej się dopasować.